Hazrat Inayat Khan

HAZRAT INAYAT KHAN (Baroda 5 juli 1882 – New Delhi 5 februari 1927)

 

Door zijn brede blik op de wereld en zijn doorleefde, ondogmatische benadering van de mystiek, kon hij

Oosterse en Westerse inzichten met elkaar verbinden.

Hazrat Inayat Khan werd geboren in India, in een familie van grote musici. Hij kwam in contact met brahmanen en parsi’s, en groeide op in een omgeving met zowel hindoe als moslimkenmerken.

Als jonge man wijdde hij zich aan de herwaardering van de klassieke Indiase muziek Toen hij zijn doel in de muziek bereikt had, ging hij op zoek naar een spiritueel leraar. Die vond hij in Abu Hasim Madani. Na zijn initiatie onderging hij een training in de vier grote Soefi scholen: Chisti, Naqsbandi,Qadiri en Shurawardi. Door het mystieke pad te volgen raakte hij de diepste kern van alle andere religies. Een kern die hij typeerde als liefde, harmonie en schoonheid.

 

Voordat Murshid Madani overleed, riep hij zijn leerling bij zich en gaf hem een opdracht. Vanaf 1910 reisde Inayat Khan doorheen Amerika, Europa en Rusland. Hij trouwde de amerikaanse Ora Ray Baker. Zij kregen vier kinderen.

Inayat Khan bracht in praktijk wat hij verkondigde. Hoe hij het universeel soefisme vorm gaf, is niet los te zien van zijn leven. Hij was een wereldburger die in staat was om over grenzen van cultuur, religie en wetenschap heen te reiken. Door zijn brede blik op de wereld, en zijn doorleefde, ondogmatische benadering van de mystiek kon hij oosterse en westerse inzichten met elkaar verbinden. Wat hij de mensen in zijn tijd voorhield is steeds herkenbaar. De oefeningen die hij gaf verruimen nog steeds het bewustzijn.

Zoals gebruikelijk in zijn traditie schreef hij zelf nauwelijks iets, maar wat hij de mensen uit zijn tijd in vele honderden lezingen voorhield, is wel door hen (in stenografie) vastgelegd en in veertien boeken gebundeld, the sufi Message. Inayat Khan wist in die lezingen werelden van verschil te overbruggen.

Overal in het Westen kreeg Inayat Khan leerlingen. De soefi activiteiten begonnen op gang te komen. Zij lieten hem geen tijd meer voor zijn muziekpraktijk. Vanaf die tijd stemde hij geen instrumenten meer maar mensen, zoals hij het zelf uitdrukte.

In 1920 reisde de familie Khan naar Frankrijk en vestigde zich eerst in Wissous en later in Suresnes vlak bij Parijs. In Wissous werd in 1921 de eerste Zomerschool gehouden, de tweede een jaar later in het Nederlandse Katwijk aan Zee

Vanaf 1923 hadden bijeenkomsten in Suresnes plaats. De Zomerschool van 1926, was de laatste onder zijn leiding. Inayat Khan vertrok naar India waar hij, alleen vergezeld door een secretaresse, in de eerste week van december aankwam.

Vanuit Delhi reisde hij begin 1927 naar Ajmer, waar hij de beroemde Dargah, het uit 1229 daterende graf van Khwaja Moin-ud-Din Chisti bezocht. Tijdens die reis vatte hij kou waaraan hij vlak na zijn terugkomst in Delhi op 5 februari 1927 overleed. Jaarlijks wordt zijn sterfdag herdacht met een grote viering in Delhi, de Urs.

 

 

 

 

 

 

DE SOEFI TEMPELS IN KATWIJK EN SURESNES

 

Soefitempels zijn een ontmoetingsplaats voor toegewijden die de spirituele eenheid boven alle verschillende religies hoog in het vaandel houden. Ter viering van erediensten, verbroedering en retraites.

 

 

  • Tempel Murad Hassil te Katwijk (NL): Zuidduinseweg 5, 2225 JS Katwijk aan Zee.

Tijdens een zomerschool in 1922 heeft de stichter van de Internationale Soefi Beweging Hazrat Inayat Khan (1882 – 1927) in de duinen bij Katwijk, een bijzondere spirituele ervaring gehad. Hij noemde de plaats Murad Hassil (uitspraak: moeráad hásil) dat ‘vervuller van oprechte verlangens’ betekent. Sindsdien zijn Soefi’s er telkens weer naar toegegaan, hebben er gemediteerd en gebeden. In de jaren vijftig heeft de beweging het terrein (circa 185 are) in erfpacht verkregen. Het gebouw de Universel Murad Hassil is in 1970 in gebruik genomen. In deze tempel wordt ieder jaar in de zomer een internationale zomerschool georganiseerd.

 

 

  • Tempel Suresnes (F):

Rue de la Tuillerie, 13 Parijs/Frankrijk.

In de zomer aan het begin van de 20e eeuw kreeg de Indiase soefi-meester Hazrat Inayat Khan een droom in zijn huis, Fazal Manzil, aan de Rue de Tuillerie in Suresnes. Vier gestalten mediteerden rug aan rug zittend, elk tegenover één van de vier kardinale punten in de ruimte. Dit was de basis voor de vormgeving van de Universel, die Hazrat Inayat Khan als een Heiligdom voor ogen zag. Op Fazal Mazil (13 september) in 1926 werd door Pir-o-Murshid de eerste steen gelegd van wat de Universel zou worden.

Pir Vilayat Inayat Khan nam de intentie van zijn vader ter harte en realiseerde zijn droom. In 1990 werd deze tempel door hem ingewijd.

De Universel in Suresnes is ook een plaats ter nagedachtenis van Noor Inayat Khan, de dochter van Hazrat Inayat Khan. In het kielzog voor haar ideaal wilde ze het respect naleven voor alle religies. Ze engageerde zich als vrijwillige radio-operateur tijdens de oorlogsjaren 1939-1945. Ze werd gevangen genomen, gemarteld en geëxecuteerd op het domein van het concentratiekamp Dachau.

 

 

In beide tempels worden het ganse jaar door verschillende nationale en internationale activiteiten georganiseerd.